Skip to content →

Sweet December

Happy New Year! Ik zit achter mijn studenten die wat onwennig om zich heen kijken. Het kruis is zojuist binnengedragen en moeder Maria kijkt vol mededogen op ons neer. De priester luidt de dienst in met een vreugdevolle nieuwjaarsgroet. Het is eerste advent en het nieuwe kerkelijke jaar is begonnen.

En aansluitend bij het oeroude bijbelse principe dat de dag begint in de avond, zal het nog vier weken duren voordat het helemaal licht wordt in de kerk. Het is nog donker, paars. Bezinning en introspectie gaan in onze traditie vooraf aan jubelzangen. Voor mijn studenten is dit een volledig nieuwe ervaring. Niet alleen de periode van advent is voor velen vreemd, het is ook de eerste keer dat zij kennis maken met de liturgie van de Latijnse kerk.
In het centrum van Chiang Mai, even buiten de ‘Moot’ en dichtbij het meest populaire uitgaanscentrum ligt een groene oase van rust. Mensen uit de hele wereld, Rooms-Katholieken en Protestanten, zinzoekers en agnosten komen hier om bij te tanken en te bezinnen. En midden op dit terrein staat één van de mooiste kerkjes in Chiang Mai, de kapel van de Jezuïten. Voor mijn studenten die gewend zijn aan informele diensten is deze zondagmorgen een unieke belevenis. “Ik denk dat ik Rooms-Katholiek word” zegt een studente na afloop en een ander betaalt uit dankbaarheid voor deze morgen de volledige lunch. Dat het beste onderwijs start bij de ervaring blijkt ook nu weer. Het is de day after. Tijdens de lunch spreek ik een student die zich vorig jaar nog zeer negatief uitliet over de Oecumene: “We hebben zoveel gemeen met elkaar Adjaan.”

De kerk, zowel in het Oosten als in het Westen heeft eeuwen lang een voorbereidingsperiode gekend op de menswording van God. En of het nu vier weken zijn, of veertig dagen, het is een (hoopvolle) tijd van inkeer en meditatie. En ofschoon het vasten nog nauwelijks gebezigd wordt, is het duidelijk dat er iets te gebeuren staat.
De afwezigheid van deze traditie in de (veelal Baptisten) kerken hier in Zuid-Oost Azië, kan onze traditionele kerken ook iets leren. Voor mijn studenten is er weinig ruimte om stil te staan en voor bezinning in deze maand. December is hier de maand van vreugde en delen. Geen advent, maar een volle maand kerst! Vanaf vandaag wordt er gezongen (carolling!), eten en kleren uitgedeeld in afgelegen dorpen en wordt er gevierd! En omdat men elke week wel weer nieuwe plekken wil bereiken, heeft men minstens een maand nodig om dit Evangelie gestalte te geven.

Vanochtend opende ik mijn mailbox. De studenten hadden allen keurig voor de deadline vannacht hun opdrachten ingeleverd. En elke mail opende met de woorden die ik ons allen toewens deze maand:

“Happy Sweet December!”

Published in Thailand