Press "Enter" to skip to content

Hendrie van Maanen Posts

Het Grote Gebeuren

“Onze aardbol is rond en alom heerst op haar het woeden der geschiedenis. Revoluties golven, tronen wankelen, kronen rollen, bommen vallen, kreten stijgen op, bloed vloeit. Maar één gemeente ken ik, die daar ligt, nog even onberoerd als op de dag der schepping: Rijssen….” (Belcampo, ‘Het Grote Gebeuren’)

Follow the Father

De blauwe vlaggen van de koningin wapperen weer op elke straathoek en voor elke shoppingmall. Er is geen ontkomen meer aan de statige glimlach van de moeder des vaderlands. A.s. woensdag is het moederdag en dan zal deze koningin geëerd worden en in haar kielzog alle moeders in Thailand. In de tempels en in kerken zal er geknield worden voor haar portret en zullen er bloemen worden ‘geofferd’. De scheidslijn tussen het eren en vereren, tussen respecteren en adoreren van het koningshuis is flinterdun in het land van de glimlach.

Vive le Vélo!

Het is vroeg in de morgen. De bijzondere kleren worden uit de kast gehaald en na een sober ontbijtje ga ik op pad. Er is nog weinig verkeer op de straten. We komen weer samen op de vaste plek, schudden elkaars hand en de koetjes en kalfjes passeren het gesprek. Even later vallen de gesprekken stil. Het is begonnen.

Shadowlands

Pastor Peacefully draait de 4wheeldrive een klein weggetje in. Het gaat naar beneden en voor ik het weet rijden we door de rivier. Een minuutje later ben ik in een ander land, in een andere wereld. Geen paspoort of iets bij me, geen visa, geen re-entry permit, want hier in Karengebied gelden andere regels. Plotseling is er geen asfalt meer en valt er geen stenen huis meer te bekennen. Generatoren en zonnepaneeltjes zorgen voor wat elektriciteit. De wereld lijkt stil te staan in Myanmar.

Van de boze koster

“Slof, slof…!slof, slof! O wee, daar kwam de koster al aansloffen op zijn grote pantoffels. En hij bromde, hij bromde maar. Hij zag het biggetje wel lopen; maar die kleine bengels, die kleine deugnieten. Zag hij niet. Waar waren ze toch? O hij zou ze wel vinden hoor… o en als hij ze had dan zwaaide er wat. Slof, slof”

Oudjaarsdag

Het is zondag, in Nederland de zondag van beloken pasen en de Rotterdamse marathon, de helden op een fiets gaan vandaag door de hel van het noorden, terwijl oostwaarts de overwinning op de dood wordt gevierd door onze Oosters Orthodoxe broeders en zusters. En nog verder naar het oosten is het warm en smeken de mensen de Boeddha om genoeg water voor het nieuwe jaar dat morgen aanstaande is. Het is oudjaarsdag hier.

Kings and Queens

Adjaan! Adjaan! Uit de keuken klinkt de stem van onze hulp Pa Tip. Tegelijkertijd hoor ik een ringtone die ik nog niet eerder gehoord had. Snel loop ik naar haar toe en ze duwt me in paniek haar nieuwe telefoon in handen. Een smartphone en onze lieve oude hulp heeft geen idee hoe je moet swipen om de telefoon op te nemen.

Laetare bergvolken!

Behendig springt Hka Li op zijn slippers met zijn 2-jarige dochter op zijn nek van de ene steen naar de andere. Boven hem stort het water van honderden meters hoogte naar beneden en naast hem zijn de diepten onpeilbaar. Maar met een grote lach op hun gezicht worden er foto’s van hen gemaakt, terwijl andere studenten druk zijn met het maken van selfies temidden van deze adembenemende schoonheid van Doi Inthanon – de hoogste berg van Thailand.