Press "Enter" to skip to content

Hendrie van Maanen Posts

Engelen

Hark,  the herald Angels sing, klonk het vorige week in de collegezaal. In een college over de door liefde getroffen John Wesley, kon ik het niet laten om ook over de erfenis van zijn broer Charles te praten. En even later klonk daar die oude hymne op een zonnige dinsdagmorgen in Chiang Mai. En de missie-gevoelige Wesley broers zouden vreemd opkijken dat hun hymnes niet alleen de Nieuwe Wereld hebben bereikt, maar ook de binnenlanden van Myanmar en Thailand.

Health as Human Right

Blog van Adriana.
Ze lacht vanachter de balie naar mij, Een geel pakje aan en haar haren strak in een staart. Ze heeft slecht nieuws te vertellen maar haar lach is even stralend als een half uurtje geleden toen ik ging inchecken. ‘Yes madam: your flight is cancelled. Technical problem but we offer you a van’.  Over twee uur wordt het donker en de zes uur durende rit naar Mae Sot gaat dwars door de bergen.

Neem en Lees en Speel

Ik zou willen lezen nu…. Maar in deze week tussen beide semesters in heb ik de zwaarste en meest onderschatte taak: huisman spelen nu Adriana voor enkele dagen de grensregio met Myanmar bezoekt (Mae Sot) voor Kerk in Actie. En tussen de flessen, poepluiers, puzzels en kookkunsten door, valt mijn oog op een achtergrondartikel uit de Bangkok Post.  Een missionaris van het lezen trekt door de afgelegen jungle dorpen in Laos om kinderboeken uit te delen.

It’s the culture you stupid

Toen ik maanden geleden afscheid nam van de CHE, was er een collega die ons tijdens een toespraak de ins en outs van Thailand wist te vertellen. Hij was de eerste die ons er op attent maakte dat er na ca. vier maanden een cultureshock op gaat treden. Na een periode van  honeymoon waarin alles bijzonder en fantastisch is, zou er een tijd van hostility aanbreken.

I will sing

Dinsdagmorgen 8.00 uur. De studenten druppelen binnen, de airco wordt aangezet, een Chinese student probeert de muggen te verjagen, de beamer wordt vastgekoppeld aan mijn laptop en de stoelen (met van die uitklaptafeltjes) worden in een halve kring gezet. Een vast ritueel.

Vreugdedansen en Verlangen

Toen ik vanochtend in alle vroegte de deur opendeed, joeg een harde wind koele lucht de kamer in. Van de ene op de andere dag lijkt het klimaat te zijn omgeslagen. Waar het kwik gisteren nog rond de 34C was, komt de temperatuur vandaag niet boven de 24C uit. Het lijkt wel winter.Er zijn nog net geen vreugdedansen uitgevoerd, maar de stemming op het McGilvary College was opgetogen vanwege deze omslag.

BCG, Soren en Shine

19.00 uur, Chiang Mai. De zon is inmiddels al weer onder, terwijl het kwik nog zo’n 30C aangeeft. In de verte het  geblaf van honden en dichterbij de zachte ruis van de airco in deze houten hut op palen – één van de pittoreske huisjes binnen het complex van de Juniper Tree. Zojuist nog even gedag gezegd tegen Adriana, Salomé en Chaja, 10000 km van hier. Zij bleven achter afgelopen maandag op Schiphol.

Op weg…

Op weg…Terwijl vanochtend vroeg nog lichte sneeuwvlokken uit de hemelse luchten neerdwarrelden hier in Utrecht, hopen we over exact een maand in de tropische hitte van Chiang Mai te zijn. Het aftellen is begonnen en onze voorbereidingsfase is bijna ten einde. Een zeer bijzondere periode van afscheid en nieuwe ontmoetingen, van Nederlandse bureaucratie en Thaise welwillendheid, van tonentaal en medische spraakverwarring.