Press "Enter" to skip to content

De tuin bewerken

De zon geeft haar laatste stralen weg over de velden. Enkele toeristen fietsen nog over het bospad, maar verder is het stil. Zondagavond in Nederland, ergens in de Achterhoek. Als je niet beter wist waan je je in een paradijselijke wereld, maar de NOS-alerts spiegelden ons deze week weer eens een andere werkelijkheid voor.

Soms zou je willen dat de mediasnelheid die van 500 jaar geleden was. In 1455 was Gent in rep en roer. Zojuist had men het bericht ontvangen dat Constantinobel in de handen van de Ottomanen was gevallen – 2 jaar eerder.

Terug in Europa worden we weer hard met de Europese werkelijkheid geconfronteerd. Tijdens een tussenstop in Nice enkele weken geleden liepen er zwaarbewapende agenten rond in de stad. Een schijnbaar ‘normaal’ straatbeeld vandaag de dag, maar zeer bevreemdend. Inmiddels hebben die agenten de tragedie niet weten te voorkomen en was ook Instanbul deze week weer eens bijna ingenomen. Wij zien de beelden, zijn live getuige van schietende helikopters boven de straten van Ankara en moeten dat op de één of andere manier zien te verwerken. Verwarring heerst onder de Europese demos en menige nuchtere Nederlander krapt zich nu achter de oren of er nu afgereisd moet worden naar Frankrijk of niet.

Hoewel de werkelijkheid in de afgelopen eeuwen niet meer of minder gruwelijk was, lijkt het kwaad nu elke dag zeer dichtbij. En waar mijn studenten uit Birma en Thailand nog steeds zeer bang zijn voor de ongrijpbare geesten in de jungle, daar boezemen de duivelse demonen van het terrorisme ons grote angst in.
Wellicht moeten we daarom maar in de leer bij die stammen die nog dicht bij de natuur leven en al eeuwenlang ervaring hebben met de onheilspellende kwade geesten. Mijn studenten halen niet alleen kracht en hoop uit het Evangelie maar zij weten ook een lichting te slaan. Letterlijk wordt er een plaats gecreëerd in de jungle waar geleefd kan worden. De bomen met de geesten worden op gepaste afstand gehouden, hoewel ze er altijd nog zijn. Misschien moeten wij ook een lichting slaan in onze eigen leefwereld. Misschien moeten we af en toe de mediageesten op gepaste afstand houden en het leven leven in onze eigen gemeenschap. Goed doen en degenen van wie je naaste bent toekomst geven. Laten we de woorden van Voltaire bij monde Candide ter harte nemen:  if faut cultiver notre jardin.

Dit is het laatste blog van mijn hand namens Kerk in Actie. Veel dank voor al jullie reactie en meeleven in de afgelopen jaren, dat hebben we enorm gewaardeerd. Wij gaan een nieuwe tuin bewerken in Nederland. Ik hoop de blogs voort te zetten via mijn eigen website. Mocht u deze toekomstige blogs willen lezen, laat dan uw mailadres achter op mijn site: www.paedagogus.nl .